KOMUNIKAT SZKOLENIOWY

KOMUNIKAT SZKOLENIOWY NR O1/2012
Prosimy o przyjęcie i stosowanie poniższych wskazówek:
  1. KONKLUZJE Z WARSZTATÓW SZKOLENIOWYCH
dla sędziów ekstraklasy i sędziów asystentów I grupy, które odbyły się w dniu 06.10.2011r w Płocku.
W trakcie warsztatów szkoleniowych, zapoznano się ze sprawozdaniami sędziów szczebla centralnego, uczestniczących w kursach UEFA w Nyon w miesiącach: sierpień i wrzesień br.
Na kursach tych Komisja Sędziowska UEFA przedstawiła najnowsze trendy oraz dopracowała obowiązujące kierunki interpretacji w niektórych segmentach Przepisów Gry.
Pozyskane od kolegów informacje oraz rzeczowa dyskusja, pozwoliły na wypracowanie konkluzji, które przedstawiamy Państwu do przyjęcia i stosowania.
Mobbing – Otaczanie (obleganie) sędziów:
Zawodnicy którzy, stosują mobbing wobec sędziego (otaczają go) w celu zaprotestowania przeciwko jego decyzji, względnie w celu wpłynięcia na niego aby zastosował wobec przeciwnika karę napomnienia lub wykluczenia, naruszają Przepisy Gry.
W takiej sytuacji przynajmniej jeden zawodnik powinien zostać napomniany (zazwyczaj najbardziej aktywny lub agresywny). W przypadku gdy mobbing dotyczy zawodników obydwu drużyn (jedni protestują a drudzy np. domagają się zastosowania kary indywidualnej), powyższy wymóg ukarania winnego napomnieniem stosuje się w odniesieniu do co najmniej jednego zawodnika każdej drużyny, z możliwością ukarania nawet większej ilości zawodników w wypadku poważniejszych form mobbingu.
Należy pamiętać, że każdy zawodnik(cy) (zwłaszcza bramkarz) biegnący z dalszej odległości w kierunku któregokolwiek z sędziów tylko po to aby protestować, również powinien zostać napomniany.
Poruszając ten temat Komisja Sędziowska UEFA zwraca uwagę na częste przypadki odstępowania przez sędziów od stosowania kar indywidualnych w przypadkach mobbingu, co zdecydowanie źle wpływa na wizerunek zawodów.
Pragniemy dodać że mobbing stał się elementem taktyki wielu drużyn. Jest to problem nie tylko zawodników przebywających na polu gry, ale dotyczy także osób uprawnionych do przebywania na ławkach rezerwowych. Często takie zachowania przenoszą się na boisko właśnie z ławek rezerwowych. Sędziowie powinni na odprawach przedmeczowych uczulać kierowników, że nie będą tolerować tego typu zachowań zarówno na polu gry, jak również w strefach technicznych, a kierownicy powinni współpracować z sędziami w zakresie utrzymania porządku w strefach technicznych
Wyolbrzymianie kontaktów fizycznych:
Sędziowie winni zwracać szczególną uwagę na zawodników, którzy wyolbrzymiają kontakty fizyczne, do których dochodzi na skutek ataku przeciwnika. Ma to na celu wymuszenie u sędziego udzielenia winnemu kary indywidualnej. Takie zachowania są formą zachowań niesportowych.
Przewinienia związane z zagraniem piłki ręką:
Zostały przedstawione wytyczne, że jeżeli zawodnik rozmyślnie zagrywa piłkę ręką, gdy piłka zagrana jest w kierunku jego bramki podczas gry ( z akcji) lub z rzutu wolnego (bezpośredni strzał na bramkę), popełniający przewinienie zawodnik powinien zostać napomniany.
Natomiast kiedy zawodnik zagrywa piłkę ręką w sytuacji, gdy piłka jest zagrana w pole karne, w gąszcz zawodników obydwu drużyn (tzw. wrzutka), sankcje dyscyplinarne w postaci kar indywidualnych normalnie nie są konieczne, chyba że popełniający przewinienie w sposób oczywisty zapobiega wejściu w posiadanie piłki przez przeciwnika lub przewinienie przerywa korzystną akcję jego drużyny.
Istotna różnica w podejściu do niedozwolonego zagrania piłki ręką, polega na ocenie możliwości kontynuowania lub konstruowania korzystnej akcji przez zawodnika drużyny przeciwnej. Natomiast w sytuacji gdy jednakową szansę na zagranie piłki mają zawodnicy obydwu drużyn, to należy przyjąć że takiej możliwości nie ma.
Ochrona zawodników:
Przypomina się sędziom o ich odpowiedzialności, aby chronić zawodników przed nieprzepisową grą i aby okazali „zero tolerancji” w przypadkach nierozważnych ataków lub poważnych rażących fauli względnie gwałtownego agresywnego zachowania.
Czasami sędzia musi pokazać czerwoną kartkę, nawet w sytuacji gdy piłka będąca w posiadaniu przeciwnika, po jego ataku została zagrana, ale poziom agresji samego ataku rażąco przekroczył granice normalnej gry i narażał przeciwnika na niebezpieczeństwo odniesienia kontuzji. Również zawodnik, który pomimo tego że zagrał piłkę, kopie w głowę przeciwnika, musi zostać wykluczony z gry (w sytuacji, gdy przekroczona została granica nierozważności jego ataku).
Motto wykładowcy kursu Pierluigi Colliny: „Nie chcemy złamanych nóg!!!”
Nie jesteś zwycięzcą jeżeli kończysz mecz bez kartek, a powinieneś je pokazać”.
Pozbawienie realnej szansy zdobycia bramki:
Analiza warunków jakie muszą być spełnione, aby uznać że mamy do czynienia z realną szansą zdobycia bramki nie ulega zmianie. Natomiast zmianie powinna ulec kolejności podejmowania decyzji przez sędziego w takiej sytuacji: „Jeżeli będzie faul, to sędzia już wie jaką kartkę pokaże”.
A nie odwrotnie: „ Gdy nastąpi faul to dopiero wtedy jako sędzia zaczynam analizować usytuowanie zawodników drużyny przeciwnej”.
Jest to niezmiernie ważne, aby w przypadkach gdy mamy do czynienia z możliwością pozbawienia realnej szansy na zdobycie bramki lub nie – wypracować sobie umiejętność analizy usytuowania zawodników drużyny broniącej przed popełnieniem przewinienia i podjąć hipotetyczną decyzję typu: „co zrobię gdy za moment nastąpi przewinienie”.
Uzgodniono i zaakceptowano, że kiedy bramkarz popełnia przewinienie przeciwko zawodnikowi atakującemu w sytuacji „jeden na jeden”, właściwą sankcją w większości przypadków będzie czerwona kartka. Tylko wyjątkowo, kiedy zawodnik drużyny atakującej porusza się w sposób oczywisty w miejsce, z którego prawdopodobieństwo zdobycia bramki jest znikome, żółta kartka może być uznana za właściwą.
Motto: „Nie szukajmy usprawiedliwienia dla przewiniającego zawodnika, bo jeżeli będziemy chcieli to zawsze je znajdziemy”
Korzyść
Uznano, że najnowsze trendy pozwalają stosować korzyść rzadziej i tylko wtedy, gdy sędzia jest absolutnie przekonany, że jej zastosowanie przyniesie korzyść dla drużyny poszkodowanej i gdy istnieje możliwość rozwinięcia dobrej, obiecującej akcji.
Przypominamy o zasadach, które sędzia winien analizować stosując korzyść:
  • Szansa na natychmiastowe rozwinięcie groźnego ataku.
  • Miejsce przewinienia.
  • Powaga przewinienia.
  • Utrzymanie kontroli nad zawodami – atmosfera zawodów.
  • Moment zawodów.
Nieuzasadnione jest stosowanie korzyści, gdy piłka podawana jest do tyłu, względnie do współpartnera będącego pod presją przeciwników. Samo utrzymywanie się przy piłce przez drużynę poszkodowaną, to za mało.
Uznano również, że w okolicach pola karnego tj. w odległości skutecznego strzału na bramkę oraz przy konieczności udzielenia napomnienia winnemu zawodnikowi, grę powinno się przerwać. Zastosowanie korzyści w takich wypadkach należy ograniczać do sytuacji jednoznacznych i wyjątkowo czytelnych.
Motto: „Nie ponoś niepotrzebnego ryzyka stosując korzyść”.
„Często najlepszą korzyścią dla wizerunku gry, jest jej przerwanie”.
Wrzuty
Zwraca się uwagę, że z powodu pobłażliwości sędziów, w każdym meczu przy wykonywaniu wrzutu zawodnicy obu drużyn „kradną” łącznie nawet do 250 m, przybliżając się do bramki przeciwnika od miejsca wyjścia piłki poza pole gry.
Uznano, że należy dokładniej egzekwować miejsce wykonywania wrzutów, zwłaszcza gdy wrzut z niewłaściwego miejsca zaskakuje przeciwników i uruchamia groźną ofensywną akcję swojej drużyny.
  1. POSTEPOWANIE Z MEDIAMI
Wobec stwierdzenia przypadków kontaktowanie się sędziów z mediami pod postacią wywiadów, oświadczeń, przeprosin itp, które odnoszą się do prowadzonych przez nich spotkań, Zarząd Kolegium Sędziów PZPN przypomina wykładnię FIFA w tym zakresie:
Zawodnicy są w świetle jupiterów.
Trenerzy są w świetle jupiterów.
Sędziowie są rozjemcami.
Sędziowie nie powinni nigdy szukać światła jupiterów”.
FIFA wręcz nakazuje:
  • Nie feruj prognoz.
  • Nie wypowiadaj się w negatywny sposób o sędziach i organizatorach.
  • Nie rozmawiaj o meczach.
Prosimy o tym pamiętać.